Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 116 546 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS
Kategorie

Haskie

niedziela, 30 maja 2010 12:58
click to zoomRys historyczny [edytuj]

Rasa ta jest rasa pierwotną, pochodzącą z rejonu Kołymy w północnej Syberii. Hodowana tam przez pionierów w hodowli psów zaprzęgowych - Czukczów oraz Kamczadalów, Koriaków i Jukagirów. Około pół miliona lat temu wiele paleoazjatyckich, prymitywnych plemion zamieszkiwało te tereny, gdy były one cieplejszym i bardziej przyjaznym terenem łowieckim. Ludzie zdobywali tam pożywienie polując, w czym pomagały im psy myśliwskie. Każda grupa stworzyła własny typ psa w zależności od wymagań łowieckich, ukształtowania terenu, występujących temperatur czy grubości pokrywy śnieżnej.

Czukcze żyli na półwyspie rozciągającym się z Syberii w kierunku Alaski. Około 3000 lat temu klimat uległ znacznemu ochłodzeniu, toteż Czukcze zaczęli wykorzystywać psy do ciągnięcia sań. Lud ten żył w stałych osadach, w głębi lądu i aby polować musiał przemierzać duże odległości. Ideałem psa było niewielkie zwierzę, które potrzebowało mało pokarmu, ale było na tyle silne, aby ciągnąć upolowaną zdobycz z umiarkowaną prędkością na długich dystansach. Kiedy zaistniała potrzeba przewiezienia cięższego ładunku, pożyczano psy od sąsiadów i zamiast 6-8 zaprzęgano 16 lub 18. Wszystkie samce, oprócz najlepszych, prowadzących zaprzęgi, kastrowano. Zabieg ten miał na celu nie tylko ukrócenie zbędnych kojarzeń, ale pomagał psom w utrzymaniu tłuszczu na ciele. Czukockie zaprzęgi liczące 20 psów potrafiły podobno przebyć w ciągu 6 godzin odległość 120 km i ciągnąć ciężar około 600 kg. Były one często używane przez Rosjan do transportu pasażerów i poczty. Pokonywały wówczas 160 - 180 km dziennie w szybkim tempie. Słowo "husky" znaczy ochrypły i kiedyś określano w ten sposób wszystkie psy używane do ciągnienia sań, obecnie nazwa ta przysługuje jedynie rasie syberian husky[potrzebne źródło].

Husky zostały sprowadzone do Kanady w 1909 r. przez rosyjskiego handlarza futrami Williama Goosaka, ale nie jest wykluczone, że mogły się tam przedostać znacznie wcześniej. Goosak wystawił zaprzęg w wyścigu "All Alaska Sweepstake" na dystansie 650 km. W porównaniu z miejscowymi psami zaprzęgowymi wydawały się być tak niepozorne, iż początkowo zostały wyśmiane i ochrzczone mianem "syberyjski szczur". Zaprzęg owych "szczurów", prowadzony przez Thurnstrup'a, po pokonaniu morderczego dystansu zjawił się na mecie jako trzeci. I tak rozpoczął się ciąg zwycięstw psów tej rasy. W 1910 r. na trasie tego samego wyścigu John Johnson ze swym zaprzęgiem husky uzyskał rekordowy czas 74 h. 14 min. 39 sek., pobity dopiero niedawno, w 1983 r. W latach 1915, 1916 i 1917 wygrywał słynny zaprzęg husky Leonarda Seppali.

Psy Seppali dały początek hodowli tej rasy na kontynencie amerykańskim gdzie jako szybkie i wytrzymałe prędko zyskały sławę i uznanie. Rozwój hodowli doprowadził do zarejestrowania rasy przez "Amerykański Kennel Club". Krzyżówki z miejscowymi psami doprowadziły do uzyskania typu uniwersalnego. Psów używano nie tylko w sporcie, ale również w pracy - do przewożenia niezbyt ciężkich ładunków i poczty.

Norweski badacz Roald Amundsen (1872- 1928), planując ekspedycję naukową z Alaski na Biegun Północny, wybrał do transportu sprzętu właśnie husky. Niestety wybuch I wojny pokrzyżował plany ekspedycji, a sprowadzone przez Amundsena psy rozpowszechniły się po Kanadzie i USA. Kiedy w latach 1950- 1960 rozkwitła hodowla husky w Ameryce Północnej przywieziono pierwsze egzemplarze tych psów do Europy. Popularność oraz liczebność psów rasy siberian husky w Europie znacznie wzrosła wraz z rozwojem sportu zaprzęgowego.

Husky ciągnące hulajnogę Husky w zaprzęgu

Użytkowość [edytuj]

Współcześnie husky syberyjski jest wykorzystywany, tak jak i dawniej, jako pies zaprzęgowy, także jako pies rodzinny.

Wygląd [edytuj]

Siberian husky to pies silny umiarkowanie, zwarty, o sportowej sylwetce formatu skróconego prostokąta.

Budowa. [edytuj]

  • Głowa: średniej wielkości, proporcjonalna do tułowia.
    • Kufa jest średniej wielkości, zwęża się stopniowo w stronę wierzchołka nosa. Koniec kufy nie jest ani szpiczasty, ani kwadratowy. Wierzchołek nosa czarny u psów szarych, płowych i czarnych. Koloru wątrobianego u psów rudych (maści miedzianej). Brązowy lub cielisty u psów maści białej. Zgryz nożycowy. Dopuszczalny jest brak zębów P1.
    • Uszy są średniej wielkości trójkątne, wysoko osadzone i zbliżone do siebie, są grube i obficie porośnięte włosiem. Koniec ucha lekko zaokrąglony, stoi prosto do góry.
U husky spotykana jest różnobarwność tęczówek (heterochromia iridis).
  • Oczy są migdałowe lub jasnoniebieskie osadzone lekko skośnie. Ciekawą i często poszukiwaną cechą są niebieskie tęczówki, nierzadko tęczówki różnią się kolorem.
  • Szyja: średniej długości, dumnie noszona, gdy pies stoi, w kłusie szyja opuszcza się tak, że głowa noszona jest lekko do przodu, obficie owłosiona.
  • Tułów: silny zwarty, linia grzbietu prosta, kłąb wyraźny, lędźwie dobrze umięśnione, zad prosty, klatka piersiowa głęboka.
    • Kończyny przednie: mocne i proste, równoległe względem siebie.
    • Kończyny tylne: średnio kątowane, mocne, uda dobrze umięśnione.
  • Ogon: w kształcie lisiej kity, dobrze owłosiony, osadzony powyżej linii grzbietu i noszony w kształcie sierpowatego łuku, gdy pies ma napiętą uwagę.
  • Kościec: mocny, ale nie ciężki.
  • Ruch: lekki, płynny, zwinny, swobodny, żywy i elegancki; ze względu na swój ciężar ciała i wielkość husky jest najszybszym z północnych ras psów zaprzęgowych.
  • Wady: Brak prawidłowo wykształconych obu jąder w mosznie, oraz wszystko co odbiega od oficjalnego wzorca.

Szata i umaszczenie [edytuj]

Sydney girl.JPG

Głowa szarego husky

Husky o umaszczeniu wilczastym

Husky - umaszczenie sobolowe

Dopuszczalne są wszystkie rodzaje umaszczenia, od czysto białego do jednolicie czarnego, jednak najczęściej spotykane zestawienia barw to: czarny, szary, wilczasty, srebrzysty, rudy, czekoladowy i złocisty z bielą, także pinto (łaciate). Na głowie występuje duża różnorodność rysunku, tzw. maski - z reguły biała kufa i część twarzowa czaszki, reszta barwna. Włos jest dwojakiego rodzaju - tworzą go podszerstek i włos okrywowy średniej długości; bardzo gęsty, sprawia wrażenie obfitego, ale nigdy nie jest tak długi żeby przesłaniał wyraźny rysunek linii psa.

Źródło „http://pl.wikipedia.org/wiki/Husky_syberyjski"
Podziel się
oceń
1
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Owczarek Szkocki

niedziela, 30 maja 2010 12:49

Obecnie rozróżnia się trzy rodzaje umaszczenia. Owczarki szkockie collie śniade - kolor szaty od jasnozłotego do mahoniowego o białej grzywie, tricolor - psy o szacie czarnej z białą grzywą i podpalanymi plamami na pysku, klatce piersiowej i brzuchu. Obie te odmiany mają oczy brązowe. Lecz niewiele osób wie, że istnieje trzeci rodzaj umaszczenia zwany blue-merle - marmurkowy.

Są to psy o szacie srebrno-niebieskiej (inni określają to jako kolor jasnopopielaty nakrapiany czernią), na pysku i łapach występuje podpalanie, u tych piesków możemy spotkać niebieskie oczy lub jedno niebieskie oko. Warto również wspomnieć, że istnieje mniej znana odmiana krótkowłosa (smooth collie).

Owczarki szkockie collie są psami posłusznymi, inteligentnymi, łagodnymi o umiarkowanym temperamencie. Przywiązują się do rodziny traktując ją jak członków stada pasterskiego i najchętniej przebywają w jej pobliżu.

Lubią dzieci i są cierpliwe wobec ich figli. Obcych traktują z dużą obojętnością, również stosunki z innymi pieskami układają im się poprawnie - collie nie prowokują awantur z innymi czworonogami.

Pomimo że są to psy dość duże, nie ma problemu z trzymaniem ich w bloku - bez problemu zaaklimatyzuje się do takich warunków, gdy zapewnimy mu w miarę częste spacery.

Wbrew pozorom pielęgnacja sierści collie nie jest czasochłonna - owczarka szkockiego długowłosego dokładnie wyczesujemy (poza okresem linienia) raz w miesiącu. Jedynie sierść za uszami i na „portkach" wymaga częstszego czesania. Co do odżywiania - tu również nie ma kłopotu, gdyż collie nie są pod tym względem wybredne.

Są dosyć odporne na choroby, choć genetycznie mogą być obciążone dysplazją stawów biodrowych i anomalią oka collie. Jedyną wadą, której można się doszukać jest hałaśliwość - collie lubią sobie czasami poszczekać.

Obecnie są to głównie psy do towarzystwa i zapomina się o ich „pasterskim pochodzeniu", lecz doskonale sprawdzają się również w roli przewodników osób niewidomych i niepełnosprawnych, co świadczy o ogromnej inteligencji i zrównoważeniu.


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Owczarek Niemiecki

niedziela, 30 maja 2010 12:43
 

Wygląd [edytuj]

Władze FCI argumentują fakt nie uznania owczarka niemieckiego długowłosego tym, że długa sierść przeszkadza tym psom w pracy. Owczarek długowłosy ma długi, dość prosty włos, który tworzy portki na udach, ogon jest obficie owłosiony.

Szata i umaszczenie [edytuj]

Owczarek długowłosy nie różni się zbytnio od krótkowłosego kuzyna. Podstawowe rozbieżności dotyczą sierści, wzrostu (psy 65 - 70 cm, suki 58 - 64 cm) oraz wagi (jest cięższy od krótkowłosego o około 10 kg). Gen odpowiedzialny za długi włos jest recesywny wobec genu krótkiego włosa, co oznacza przenoszenie tej cechy niezauważalnie z pokolenia na pokolenie. W ten sposób w miocie po rodzicach krótkowłosych może pojawić się osobnik długowłosy.

Umaszczenie najczęściej spotykane u owczarków niemieckich to czarne podpalane, czarne z rudym, brązowym, czerwonym, płowym lub jasnoszarym podpalaniem, czaprakowate wilczaste, żelaziste, od jasnoszarego do ciemnoszarego, czerwonożółte, czerwonobrązowe z sidłem, czaprakowate, wilczaste, ciemno-wilczaste. Może być jednolite bądź z regularnymi czerwonobrązowymi do białoszarych oznakami, mała biała plamka na piersi i palcach lub bardzo jasne umaszczenie wewnętrznej strony nóg jest dopuszczalne, choć niepożądane. Dopuszczalne jest także umaszczenie całkowicie czarne, rzadko spotykane. Maść szczeniaka można ustalić ostatecznie dopiero po zmianie okrywy pierwotnej na wtórną, po zakończeniu porostu włosów pokrywowych. U owczarków długowłosych zdarza się maść blue sable (niebieska podpalana).

Zachowanie i charakter [edytuj]

Psy te szybko się uczą i blisko współpracują z człowiekiem, którego obecność jest niezbędna w prawidłowym rozwoju psa. Cechuje je duża odwaga, wierność i przywiązanie do właściciela. Sprawdzają się na szkoleniach różnego typu, nadają się jako psy rodzinne, policyjne, sportowe, pomocnicze, stróżujące, ratownicze i obrończe. Są aktywne i ruchliwe, wymagają codziennego zaspokajania tych potrzeb.



Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

niedziela, 21 września 2014

Licznik odwiedzin:  633  

Kalendarz

« wrzesień »
pn wt śr cz pt sb nd
01020304050607
08091011121314
15161718192021
22232425262728
2930     

Archiwum

O moim bloogu

Na tym BLOOGU bede opowiadac o psach dlugo wlosych i duzych .Jak chcesz kupic psa dlugo wlosego ,albo duzego a niewiez jak sie im opiekowac ( lub inne wypatki).Wejc na ten BLOOG a wszystko sie dowiesz...

więcej...

Na tym BLOOGU bede opowiadac o psach dlugo wlosych i duzych .Jak chcesz kupic psa dlugo wlosego ,albo duzego a niewiez jak sie im opiekowac ( lub inne wypatki).Wejc na ten BLOOG a wszystko sie dowiesz o duzym psie albo dlugo wlosym.Bo mam psa Owczarka Niemieckiego i duzo sie dowiedzialam o roznych psach.Piszczie w komentarzach jak czegos nie wiecie.

schowaj...

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 633

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Bloog.pl

Bloog.pl